เซียนท้อ ประโยชน์

เซียนท้อ ประโยชน์ เมื่อพูดถึง เซียนท้อ หรือ ม่อนไข่ คนไม่ใช่น้อยคงจะพอจะคุ้นเคยหรือได้อ่านเรื่องเล่าเซียนท้อเมื่อก่อนก็คงจะพอคุ้นเคยเซียนท้อบ้างแล้ว โดยผลของเซียนท้อหรือม่อนไข่ ผลมีหน้าตาเป็นกลมรูปรี ปลายผลมีหลายๆแหลมหรือจะงอย ผลเมื่อสุกจะเป็นสีเหลืองอ่อน เปลือกผลบาง เนื้อในผลเป็นสีเหลืองสดน่ารับประทาน เนื้อมีลักษณะเหนียวเสมือนแป้งทำขนม เนื้อนิ่มคล้ายกับไข่แดงข้างในผลมีเมล็ดขนาดใหญ่ และมีใบหน้าเป็นรูปรีสีดำ รสหวาน นิยมนำรับประทานได้ผลไม้หรือในเมืองนอกเองก็นิยมนำมาทำเป็นขนมหรือแยมได้ ด้วยรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของม่อนไข่หรือเซียนท้อ แต่ก็มีเล็กน้อยคนนักที่จะรู้ถึงคุณประโยชน์และ สรรพคุณของเซียนท้อ หรือ ประโยชน์ที่ได้รับมาจากม่อนไข่ วันนี้พวกเราจะพาท่านนักอ่านมารู้จักดีถึงประโยชน์และสรรพคุณทางยาของเซียนท้อและการันตีได้เลยว่าคุณจะหลงรักผลไม้จำพวกนี้แน่ๆ เซียนท้อ ประโยชน์

สรรพคุณของ เซียนท้อ ประโยชน์ – เนื้อม่อนไข่อุดมไปด้วยวิตามินซี ช่วยบำรุงผิวพรรณให้เปล่งปลั่ง เรียบเนียนและชมแจ่มแจ้งใสขึ้นอีกต่างหาก

นอกเหนือจากนี้นี้เนื้อของม่อนไข่ยังมีไนอะซินและเบต้าแคโรทีนสูงมาก มีสาระในการช่วยชะลอริ้วรอยณ เวลาวัยและชะลอความแก่ได้อีกด้วย

  •  เนื้อม่อนไข่สามารถบำรุงประสาทและบำรุงความคิดในหัวของพวกเราได้อีกต่างหาก
  • เนื้อม่อนไข่สามารถบำรุงสายตา
  • เปลือกของลำต้นม่อนไข่หรือเซียนท้อสามารถรักษาผดผื่นคันตามลำตัวได้
  • เปลือกของต้นม่อนไข่นั้นใช้เป็นยารักษาอาการเป็นไข้ ตัวร้อนได้
  •  ผลสุกใช้รับประทานแล้วามารถช่วยรักษาในเรื่องของโรคเลือดออกตามไรฟัน
  • เมล็ดของเซียนท้อสามารถใช้เป็นยาเพื่อช่วยรักษาแผลเน่าเปื่อยและแผลพุพองได้

ประโยชน์ของม่อนไข่

ผลม่อนไข่นิยมใช้รับประทานได้ผลไม้สด มีความเห็นว่าอร่อยนัก ชาวฟลอริดานิยมนำม่อนไข่หรือเซียนท้อมารับประทานร่วมกับเกลือ พริกไทย มายองเนส หรือน้ำมะนาว

นอกเหนือจากนั้นผลจะใช้รับประทานสดได้แล้วนั้น ผลสดเองยังสามารถเอามาใช้ทำเป็นขนมได้อีก ดังเช่น แพนเค้ก แยม คัสตาร์ด ทาร์ต ใช้อบให้สุก หรือนำมาใช้ผสมกับนมหรือโยเกิร์ตก็ได้เช่นกัน

เนื้อไม้ของต้นม่อนไข่นั้นมีความขนาดเล็กๆและแข็งแรง สามารถนำไม้ของต้นม่อนไข่มาใช้ทำเป็นไม้บอร์ดหรือใช้ในงานก่อสร้างต่าง ๆ ได้

คุณประโยชน์ทางโภชนาการของม่อนไข่ ต่อ 100 กรัม (เจาะจงในส่วนที่กินได้)

  • พลังงาน 138.8 กิโลแคลอรี
  • โปรตีน 1.68 กรัม
  • คาร์โบไฮเดรต 36.69 กรัม
  • ไขมัน 0.13 กรัม
  • เส้นใย 0.10 กรัม
  • น้ำ 60.6 กรัม
  • เถ้า 0.90 กรัม
  • แคโรทีน (โปรวิตามินเอ) 0.32 มิลลิกรัม
  • วิตามินบี 1 0.17 มิลลิกรัม
  • วิตามินบี 2 0.0.1 มิลลิกรัม
  • วิตามินบี 3 3.72 มิลลิกรัม
  • วิตามินซี 58.1 มิลลิกรัม
  • ธาตุแคลเซียม 26.5 มิลลิกรัม
  • ธาตุฟอสฟอรัส 37.3 มิลลิกรัม
  • ธาตุเหล็ก 0.92 มิลลิกรัม
  • ทริปโตเฟน 28 มิลลิกรัม
  • เมไธโอนีน 13 มิลลิกรัม
  • ไลซีน 84 มิลลิกรัม

ม่อนไข่

ม่อนไข่ ชื่อเรื่องสามัญ Canistel, Egg fruit, Tiesa, Yellow sapote, Canistelsapote, Chesa (ฟิลิปปินส์), Laulu lavulu หรือ Lawalu (ศรีลังกา)

ม่อนไข่ ชื่อเรื่องวิทยาศาสตร์ Pouteria campechiana (Kunth) Baehni (ชื่อเรื่องพ้องวิทยาศาสตร์ Lucuma campechiana Kunth) จัดอยู่ด้านในวงศ์พิกุล (SAPOTACEAE)

สมุนไพรม่อนไข่ มีชื่อเรื่องแคว้นอื่น ๆ ว่า ลูกท้อพื้นบ้าน (ราชบุรี), ท้อเขมร (ปราจีนบุรี), ทิสซา (เพชรบูรณ์)[3],[4], เซียนท้อ เขมา ละมุดเขมร ละมุดสวรรค์ หมากป่วน โตมา (กรุงเทพฯ)[6]

ลักษณะของต้นม่อนไข่

ต้นม่อนไข่ จัดเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง มีความสูงโดยปกติไม่เกิน 8 เมตร และคงสูงได้ถึง 27-30 เมตร มีขนาดเส้นผ่านจุดศูนย์กลางของต้นราวๆ 1 เมตร ลำต้นมียางสีขาว ๆ ที่กิ่งอ่อนเป็นสีน้ำตาลผลไม้ม่อนไข่ ได้ผลไม้พื้นเมืองที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ (ประเทศเม็กซิโก) และในอเมริกาใต้ (ประเทศเบลีซ, กัวเตมาลา, คอสตาริกา, เอลซัลวาดอร์, ฮอนดูรัส, ปานามา, นิการากัว)

ใบม่อนไข่ หน้าตาของใบเป็นภาพใบหอก ปลายใบเรียวแหลม ยาวประมาณ 11.25-28 เซนติเมตร กว้างใหญ่ราวๆ 4-7.5 เซนติเมตร ใบเป็นมันและบาง

ดอกม่อนไข่ ดอกมีสีครีมและมีกลิ่นหอม

ผลม่อนไข่ ผลมีเค้าหน้าเป็นกลมภาพรี ปลายผลมีหลายๆแหลมหรือจะงอย ผลมีขนาดกว้างโดยประมาณ 5-7.5 เซนติเมตรและยาวโดยประมาณ 7.5-12.5 เซนติเมตร ผลเมื่อสุกจะเป็นสีเหลืองอ่อน เปลือกผลบาง เนื้อในผลเป็นสีเหลืองสดน่ารับประทาน เนื้อมีลักษณะเหนียวคล้ายกับแป้งทำขนม เนื้อนิ่มราวกับไข่แดง (จึงเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดชื่อ Egg fruit) ภายในผลมีเมล็ดขนาดใหญ่ และมีรูปพรรณเป็นภาพรีสีดำ รสหวาน

สรรพคุณของม่อนไข่

  • เปลือกของต้นม่อนไข่ใช้เป็นยารักษาอาการไข้ ตัวร้อน (เปลือกต้น)
  • ผลสุกใช้รับประทาน ช่วยรักษาโรคเลือดออกตามไรฟัน (ผล)
  • เมล็ดใช้เป็นยาเพื่อช่วยรักษาแผลเน่าเปื่อย (เมล็ด)
  • ช่วยรักษาผดผื่นคัน (เปลือกต้น)

สรุปว่า หากเอ๋ยถึงลูกท้อ นั้น ศัพท์แสงอังกฤษเรียก Peach เมื่อออกดอก ก็จะทิ้งใบหมด เรียกว่า Peach Blossoms ดอกมีทั้งสีขาว สีแดง หรือสีดูพู ผู้ใดปรากฏก็ไปเทียบแก้มสาวงามว่า แก้มนวลเนียนเหมือนดอกท้อ หนูเพียรพยายามทำความเข้าใจว่า ต้นท้อ ลูกท้อ ดอกท้อ นั้น ไม่ใช่หนู แต่ชื่อเรื่อง “เซียนท้อ” ของหนูก็ยังมีคนข้องใจเรื่องเพราะเหตุใดควรเป็น “เซียน” หนูจึงจำเป็นจะต้องหาข้อมูลตอบคนสอบถามคำว่า เซียน อีก เหตุเพราะมีคนกล่าวว่า “เซียน” นี่ซึ่งก็คือสุดๆ เลย เคยทราบมาว่า เซียนเหยียบเมฆ โค้งปราบเซียน โจรอันดับเซียน เซียนเพศหญิง เซียนหุ้น คำนิยามของเซียนเป็นเรื่องเกรดเทพ เซียน หมายความว่า ผู้วิเศษ ผู้เป็นผล หากจะขยายความก็คือผู้ที่มีความชำนาญ มือโปรด้านใดด้านหนึ่งเป็นพิเศษ ดังเช่น เซียนพระ แต่หนูคุ้นกับคำว่า โป๊ยเซียน หรือ แปดเซียน ถือว่าเป็นเทพเจ้าจีน ซึ่งก็คือ นักสิทธิ์ในลัทธิเต๋า เป็นผู้บรรลุถึงอมตะรูปแห่งร่างกายและวิญญาณ ในเรื่องปรัมปราจีน เป็นที่รู้จักมานานตั้งแต่ราชวงศ์ถัง แต่เวลาที่เกี่ยวข้องกับชื่อเรื่องของหนูมีหมู่ชอบดราม่ากันอีกว่าเพราะอะไรเซียนถึงท้อ จะให้อธิบายคำว่า “ท้อ” อีกก็เรื่องมากเกินความจำเป็นแล้ว แม้จะท้อแท้แต่ก็ไม่ถอย มากล่าวกันดิ่งๆ เรื่องหนูเป็นต่อกว่า

ว่ากันว่า หนูสำเร็จไม้ชื่อแปลกที่เข้ามาเมืองไทยเชิงเกษตรไม่เกิน 20 ปี ก็เลยยังไม่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับการเลี้ยงและดูแลพึชให้เติบโตงอกงามแพร่หลากหลายนัก ผลผลิตจำนวนมากสูงที่สุดก็จากทางภาคเหนือ แต่เวลานี้ก็มีจากภาคอีสานบ้างแล้ว ส่วนมากวางขายตามสถานที่ไปเที่ยว นิยมเรียกกันว่า ม่อนไข่ ซึ่งมีความหมายว่า ไข่แดง จากผลไม้ที่ไม่ค่อยมีคนใดเคยชินนัก หนูก็เลยมีคนนำไปตั้งเป็นคำถามในสื่อทีวีสื่อออนไลน์บ่อยๆ หนูเคยออกรายการช่อง 8 เปลี่ยนเป็นตัวคำถามในรายการ Infinity เกมไม่มีที่สิ้นสุด เป็นการตอบปัญหาสุดอึ้ง ตอบถูกได้มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย คุณหนุ่มกรรชัย เป็นผู้พูดนำเซียนท้อมาวาง แล้วให้เฟ้นว่าชื่อเรื่องอะไร มีลูกชิด ลูกจันทร์ ลูกท้อ มะกอกน้ำ ผู้ตอบตอบว่าเป็นลูกจันทร์ รายการเฉลยว่าไม่ถูก ที่ถูกต้องแม่นยำตอบว่า ลูกท้อ หนูเองยิ่งงง งงไปใหญ่ ก็เลยมีคนคอมเม้นต์คำตอบว่าเฉลยก็ไม่ถูกเช่นเดียวกัน ที่แม่นยำผลสรุปว่า ลูกเซียนท้อ มีคนบ่งชี้ข้อคิดเห็นเยอะเลยว่า เรียกลูกท้อก็ไม่ถูก ไม่น่าใช่ลูกท้อจีน แสดงตัวไหมคะแม้ว่าจะมีคนเริ่มรู้จัก แต่ก็ยังเรียกชื่อเรื่องปนกันสับสนไปหมด

 

saopaulolivre